Prost
Substantivcommon in dialogue
- /[pʁoːst]/
Ausruf „prost!“
Substantiv
- 1
Ausruf „prost!“
Wir stoßen mit einem Prost an.
„Mit einem Prost stoßen wir an.“
Forms
- genitive singular
- Prostes, Prosts
- dative singular
- Proste
- nominative plural
- Proste
- dative plural
- Prosten
- genitive plural
- Proste