Skip to content
Allin

canto

Sustantivo masculinoSustantivo masculinocommon in dialogue

  • /[ˈkãn̪t̪o]/

Serie de sonidos modulados de modo armonioso o rítmico por la voz humana.

Sustantivo masculino

  1. 1

    Serie de sonidos modulados de modo armonioso o rítmico por la voz humana.

    French
    chant
    English
    song
    Italian
    canto
  2. 2

    Arte o técnica de cantar₁.

    English
    singing, chant
  3. 3

    Emisión de sonidos melodiosos o ritmícos por parte de un animal, o aquel que le es característico; generalmente, se aplica a las aves.

  4. 4

    Composición poética, especialmente la perteneciente al género heroico, de tono elevado o solemne.

  5. 5

    Composición de otro género realizada para una aplicación determinada.

    canto fúnebre, canto de batalla, canto nupcial, etc.

  6. 6

    Definición genérica que se hace de cualquier composición lírica.

  7. 7

    Cada parte en que se halla dividido un poema épico.

  8. 8

    Alabanza y exaltación para destacar una virtud o cualidad.

Sustantivo masculino

  1. 1

    Borde o extremo que limita la forma de un objeto delgado.

  2. 2

    Parte más extrema, punta, arista o remate de algo.

  3. 3

    Esquina que forman las paredes externas de un edificio.

    Synonyms
    cantón
  4. 4

    En un arma blanca, parte que está opuesta al filo.

  5. 5

    Guijarro, trozo de piedra.

Forms

plural
cantos
The neighbouring pagesAlphabetical order follows the rules of the language, not byte values: an accent decides only between two otherwise identical words, and Spanish files Ñ as a letter of its own.

Lexical content from Wikcionario, under CC BY-SA 4.0 · Source entry · Data version 2026-08-26

Rank among the words of the OpenSubtitles 2018 corpus — film and television subtitles, so spoken rather than written usage (CC BY-SA 3.0).