Werkgeverskosten per land (2026)
Wat een werknemer kost bovenop het brutosalaris, land per land.
In de meeste van deze landen bestaat er geen enkel werkgeverstarief, en een tabel die er één gaf, zou liegen. Plafonds laten het effectieve tarief dalen zodra het loon stijgt. Kortingen laten het dalen zodra het loon daalt — die van Frankrijk is het grootst op het minimumloon en het kleinst aan de top, precies het tegenovergestelde van wat bijna iedereen aanneemt. En ongevallenpremies worden per bedrijfstak vastgesteld, dus twee werkgevers die hetzelfde salaris betalen zijn niet hetzelfde bedrag verschuldigd. Wat volgt is een bereik per land, met de componenten erachter op elke pagina.
| Land | Werkgeverspremies | Vorm |
|---|---|---|
| Frankrijk | 7 % – 42 % | degressief — het laagst onderaan |
| Nederland | 17,1 % – 28,1 % | in schijven naar grens of bedrijfstak |
| Spanje | 30,65 % – 37 % | in schijven naar grens of bedrijfstak |
| Verenigd Koninkrijk | 0 % – 15 % | in schijven naar grens of bedrijfstak |
| Ierland | 9 % – 11,25 % | in schijven naar grens of bedrijfstak |
| Portugal | 23,75 % | vast, zonder plafond |
Waarom slechts vijf landen
Omdat dit de vijf landen zijn waarvan het tarief kon worden gelezen bij de instelling die het vaststelt — Urssaf, de Seguridad Social, HMRC, de eigen informatiedienst van de Ierse staat, en de Portugese premiewet. Duitsland is een som van vijf takpremies plus heffingen plus een ongevallenpremie van de branchevereniging, en dat uit secundaire bronnen samenstellen zou een getal opleveren dat niemand kan controleren. Hetzelfde geldt voor Oostenrijk, Italië, België, Luxemburg, Zwitserland en Mexico. Ze zijn afwezig in plaats van benaderd.