Prost
Substantivcourant dans les dialogues
- /[pʁoːst]/
Ausruf „prost!“
Substantiv
- 1
Ausruf „prost!“
Wir stoßen mit einem Prost an.
„Mit einem Prost stoßen wir an.“
Formes
- génitif singulier
- Prostes, Prosts
- datif singulier
- Proste
- nominatif pluriel
- Proste
- datif pluriel
- Prosten
- génitif pluriel
- Proste